Selecteer een pagina

Een veel voorkomend probleem bij hoogsensitieve mensen: een constant vermoeid gevoel. Weinig energie voelen, al vanaf het moment dat je op staat. En dan ondanks dat ook nog eens niet kunnen slapen als je besluit vroeg naar bed te gaan. What the heck is up with that?!

Weinig energie hebben kent vele redenen. Medische redenen, een slecht slaap ritme, of meer persoonlijke redenen. Hou dan ook is een bezoekje aan de huisarts nooit verloren tijd wanneer je hier chronisch last van hebt en er geen duidelijke reden voor kunt vinden. Hoogsensitief zijn kan echter ook flink wat energie kosten zonder dat je dit direct in de gaten hebt. Het zal je niet verrassen dat overprikkeling daar een belangrijke rol in speelt. Maar ook jezelf niet als prioriteit zien ligt hier vaak aan ten grondslag.

 Het valt me vaak op dat wanneer ik met HSP’s spreek en het gaat om energie management en overprikkeling tegen gaan dat velen niet echt een idee hebben van hoe dit eigenlijk voor hun persoonlijk werkt. Voor ons gevoel moeten we vooral van alles. We willen niet tekort schieten, want stel je voor dat je iemand een keer teleurstelt of dat iemand een keer nee moet horen. Maar ook is het typisch voor sensitieve mensen dat er sprake is van perfectionisme drang. Een veeleisendheid die we vaak vooral naar onszelf hebben, maar voor anderen kunnen we eindeloos begrip opbrengen. Nuttig willen zijn en bijdragen, dat is pas écht belangrijk. Stel je voor dat je even lekker gaat zitten niksen puur omdat je daar zin in hebt, wat een waanzin!
Even alle gekheid op een stokkie, er is niets mis om zo in het leven te staan als je realistische eisen aan jezelf stelt en je ondertussen niet zelf op je tandvlees loopt hé. Toch hoor ik vaak dat HSP’s behoorlijk wat uitdagingen ondervinden in tijd en energie management. Voor deze hardwerkende gevoeligerds knal ik deze schrijfsels op papier. Want je kunt ook hard werken, je doelen behalen, bijdragen én goed voor jezelf zorgen. Zelfopoffering heeft nog nooit iemand echt geholpen om de beste versie van zichzelf te worden en te blijven.

Als hoogsensitief persoon heb je een dringende behoefte om te voelen wat je nodig hebt. Toch is dit niet een erg westerse en Nederlandse manier van leven. We staan er namelijk om bekend veel vanuit het hoofd te leven, rationeel te bedenken wat er nodig is om van A naar B te komen (whatever it is) en daar ons gevoel nauwelijks tot niet in te betrekken. Terugdenkend aan mijn jeugd zou ik ook niet weten waar ik had moeten leren om vanuit mijn lijf en ziel te voelen wat ik wil en wat ik nodig heb. Waar ik energie van krijg en waar ik van leegloop. Hoeveel energie ik heb en wil gebruiken en waarvoor. Niemand heeft mij ooit verteld hoe ik dat moet doen, en ik kan me zo voorstellen dat dit voor jou hetzelfde is geweest.

Om dit beter te kunnen inschatten is het handig om een aantal weken een dagboekje bij te houden. Opgedeeld ochtend, middag en avond. Schrijf je geplande activiteiten over naar deze dagdelen. Normaliter haasten we graag snel voorbij aan hoe vol onze batterijen zijn en hoe ons prikkelniveau is, maar nu ga je het heel bewust waarnemen. Als je van tekenen houdt doodle er gezellig wat batterijen bij om het visueel te maken. Met hoeveel procent aan batterijen stond je op? Werd dit beter gedurende de ochtend of juist niet? Hoe verliep dit in de middag en avond? Heb je een moment genomen om even op te laden of ben je met blik op oneindig door gegaan? 

En dan de prikkels. Je zult als hoogsensitief mens vast weten dat je gevoeliger bent voor prikkels. Toch zit er veel variatie in voor welke prikkels iemand nou precies gevoelig is. De ene HSP heeft helemaal geen last van hard geluid terwijl de ander er letterlijk misselijk van wordt door de intensiteit van een geluid bijvoorbeeld. Onze hoogsensitieve hersenen hebben een dunne filter; alles komt binnen en daar bovenop komen prikkels harder binnen. Wanneer je niet lekker in je vel zit, vermoeid bent of al aan je prikkel-limiet zit versterkt dit de intensiteit van de prikkels. Hierna moeten we vaak op onze eigen manier opladen om bij te kunnen komen. Toch nemen we al snel te weinig tijd om dit met aandacht te doen.
Om een begin te maken kun je onderzoeken welke prikkels jou extra energie kosten en wat je hier aan kunt doen. Gebeurd dit op een specifieke plek of in bepaald gezelschap? Welke zintuigen werden sterk geprikkeld? Had je genoeg geslapen? Wanneer had je voor het laatst een rustmoment? Wat had je kunnen doen om meer opgeladen of minder overprikkeld te zijn? Schrijf alles op wat je had kunnen helpen. Ook hier kun je een kekke cactus, (of net wat voor jou prikkels/energie weergeeft) bij te tekenen die je inkleurt op basis van je energie niveau per dag(deel). 


Wanneer je dit een paar weken hebt bijgehouden kun je het dagboek gaan analyseren. En daar zijn we goed in jongens, dat is ons ding!
Kun je een patroon vinden in wanneer je overprikkeld raakt en wanneer je voelt dat je weinig energie hebt of gewoon helemaal de tank leeg hebt?
Zijn daar bepaalde activiteiten, mensen of plekken aan te verbinden die je doen leeg lopen? 
In hoeverre doe je de dingen waar mentaal uitgeput raakt echt voor jezelf?
Hoe zou je dit anders aan kunnen pakken?
Welke grenzen kun je hier aan verbinden?

Je hoeft het niet allemaal in één keer te weten. Maar denk er even over na, leg het weer weg, bespreek het eens, ga nog eens met jezelf in conclaaf. Wat voelt als een goede manier om bij te schaven in je dagelijkse of wekelijkse planning?

I know, het is even een klusje om aan te beginnen. Maar zo belangrijk! Vaak zijn we veel meer out of touch met onze gevoelswereld dan we zelf in de gaten hebben. Ik moet er zelf ook heel bewust mee bezig zijn anders zit ik zo weer in mijn hoofd. Soms leef ik zelfs vanuit mijn hoofd zonder dat ik het in de gaten heb. Ook ik moet mezelf dwingen om naar mijn lijf te gaan en dat gaat zeker niet altijd goed. Maar hoe meer je het probeert en niet opgeeft hoe meer handvatten je gaat vinden om het op jouw manier te gaan doen. Hopelijk heb jij wat aan bovenstaande tools, heel veel succes!